FEMMENE ZITE

Re fèmmene re na vòte
se nun n'ze spusànne èrene chiamate ciòte,
e bbire ca re mamme, aviètte aviètte,
arrecamanen re renzole pel u liètte.

N'de na pièna mesèrije staciènne, n'de re capanne,
e rice ca aviènna rà tanda paànne,
ma lu relòre ghranne grhanne
ère se sta figlie passàije gl'ànne.

Se nesciùne se la scije a piglià,
me recite che fine avìa fa,
putijè reste cume lu lupe sularine,
mmiènze la tèrre, cume nu titèle re cunfuine.

Mena lu viende fort ca auze re renzòle
la mamme chiange e penze ca la figlije rorme sole.
Sè!!, povera figliòle, vole tande rorme sòle,
n, gè nu mrriòne appustijàte, ave mò ca l'ha pundijate,
e fàce abbadde e ammende cùme nu puavòne,
pe appurà la n'denzione.

L'acqua re lu muar l'aggia mette n'de la buttiglije
quànda uaije pàsse na mamme pe l'ammaretà na figlije.
Quanne sènd la povera sciauràte,
cu la fàcce tutta sc'candate,
rice:"ma chi è quiste, ijè nun l'agge màije viste".

Responne la mamme tutta hustenate:
"lu uagliòne è bbuòne, tène na vacc, na pècure e nu mundòne,
e pe quésse, senza tànda ammuine, piglije e ddille sine.

Lu muare è verde verde povera mamme ca t'adda pèrde
lu munne l'ha fatte ddije te pèrde mamme e te trove ije.

Senza tànda ceremoije se face lu matremonije,
mo sa mamme face vre ca è tutta addulurate per sta figlije ca l'ha quàse lassate,
ma se verite lu zite, è tutte n'grellate pe la bella meglière ca ha n'gappate.

Mamme e vuoije mamme che marite m'hai rate auanne
m'hai rate lu zappatore mamma mamma che rulore.
Passe na mesacchiate e la zite ha fatte cume na pesciate:
"lu murielle. tande ca era bbuone, male fatehatore e m'briacon,
m'hanne n'guraggiate e me l'agge pegliate,
se no àte ca l'aniedde, me l'avia fa pezela ra re bbucièdde".
La mamme è tutta presciata ca lu figlije l'ha sestemate
lu uaglije è re chi l'ga n'gappate quidd cuazz mbr'nacchiate.

Maria Pina De Carlo

 

LU SPUSALIZIE

Ché bella festa hamm cumb’nat’, accussí allegr’ e chien’ r’ mmitat’.

nce só i ricch’ e pur’ i pov’riedd, femmene ntesate, uommene cu lu cappiedd.

I rol’ci hann’ piaciut’ a tutt´cuant’, tutt’ pigliann, facienn’ a chi cchiú nnant’.

Chi s’ra magnat’ p’ esse s’cur’, e chi l’ha stupat’ int’ lu maccatur’.

I bicch’rin’ po’ nun diche nient’, ognun’ n’ vulia cuntá cient´.

Ma mó hann’ fernut’ r’ rusucá, e tutt’ s’hann mis´a chiacchieriá.

Parlen’ i viecchie, parlen’ i guagliun’, e pur’ r’ figliol’ senza ippun’.

Parl’ la zita ca s’é fatta rossa, e pur’ lu zit’ ca nun fac’ na mossa

“É tropp’ aviett’ a  ess’ p’nserus’ , tira a campá e nun’ n’ fa n’abus’.

E p’cché piens’? nun lu saije tu stess’, e quist’ é nient’, é quidd ca ven’ appriess’.”

“Tu mó avissa rir’ sul’, sul’, pensann’ a quann’ nasc’ lu f’gliul’.

Fors’ piens’ a llu nom’ ca l’haija mett’, e ca se fac’ gruoss’ aviett’, aviett’.

A quann lu mitt’ la prima penna a man’ pe fall’ arraggiuná ra cristian’.”

“E si é accussí  hai pure raggion’, ma nun te cree ca faije propije buon’,

Quanne é lu mument’ r’ scí nnant’, faije cum’ hann’ fatt’ tutt’ quant’.”

E mó a la zit’, mó aggia parlá, s’avessa crer’ c’haggiu fernut’ giá.

“T’ faije cchiú rossa? Ma puoije sta’ sicur’ ije rich’ cos’ ca nun t’appaur’.”

“Quanta vot’ haije sunnat’ stu mument’, quann’ ogn’ cos’ t’ parije nu vient´?

Ma mó nun triemm’, tu nun triemm’ cchiú, giá t’haije sistemat’ pur’ tu. “

“Se ric’ ca la uscilia é na bella fest´ma cree ca é semp’ cchiú mmegli’ quest’,

p’cché ogn’ cos’ é buon’ a l’aspettá ma é brutt´ quann’ aspiett’ a t’ spusá.”

“P’ccuess mó tu puoij’ ess’ cuntent’, e nun t’ scurdá r’ess’ valent’.

S’ vuó ca sta fest’ nun ferness’ maije, haije vulé ben’ a maritt´assaije assaije.”

 

                                                                                         

                                                                                             Canio Nicola Iacouzzi